FELINOTERAPIA

Felinoterapia pozwala na pomoc osobom starszym, niedołężnym, dzieciom chorym psychicznie i niepełnosprawnym ruchowo. Wiele osób nadal twierdzi, że mimo wszystko to pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Okazuje się jednak, że to kontakt z kotem pozwala na relaks dając poczucie bezpieczeństwa i wygrzewa nas swoją temperaturą. Poza tym kot odpręża i posiada umiejętność wyczucia bolącego miejsca. Zdaniem wielu lekarzy obecność zwierzaka spadającego zawsze na cztery łapy obniża ciśnienie, cholesterol i poziom trójglicerydów we krwi, dzięki czemu redukuje ryzyko chorób układu krwionośnego. Jaki kot jest najodpowiedniejszy do terapii? Taką wiedzę posiada już instruktor felinoterapii, który potrafi stwierdzić, który z nich będzie mógł pełnić rolę pełnoprawnego terapeuty.

Felinoterapia (łac. felis – kot, gr. therapeia – opieka, leczenie) – jedna z metod zooterapii polegająca na kontakcie osoby poddawanej terapii z kotem[1]. Działanie terapeutyczne ma nie tylko kontakt fizyczny z kotem, ale nawet sama jego obserwacja lub przebywanie w jego towarzystwie. Zauważane są takie korzyści jak poprawienie samopoczucia, obniżenie poziomu lęku, zmniejszenie poczucia samotności, mobilizacja do działania, zwiększenie wydzielania endorfin, stymulacja układu odpornościowego, obniżenie ciśnienia krwi, poziomu cholesterolu i triacylogliceroli we krwi[1][2]. Felinoterapię wykorzystuje się do usprawniania osób starszych, niepełnosprawnych i niedołężnych, a także niepełnosprawnych fizycznie i psychicznie dzieci[2]. Nie może jednak zastępować konwencjonalnego leczenia i rehabilitacji, jest jedynie ich uzupełnieniem[1]. (Źródło Wikipedia)

Felinoterapia – to terapia z udziałem kotów wspomagająca inne terapie, takie jak fizjoterapia, oligofrenoterapia, socjoterapia, resocjalizacja, wspomaganie sensomotoryczne, psychoterapia, terapia pedagogiczna, wspomaganie nauki uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych, w zakresie przeciwdziałania przemocy oraz innych terapii prowadzonych z dziećmi, młodzieżą, dorosłymi i osobami starszymi, mającymi na celu uruchomienie prawidłowego progresu rozwojowego i redukcję przeszkód tak w zakresie somatycznym jak i psychicznym oraz funkcjonowania społecznego. Do pracy felinoterapeutycznej uprawnienia posiadają osoby, które ukończyły szkolenie w zakresie prowadzenia profesjonalnej felinoterapii – jako terapii wspomagającej inne terapie. Informacja o posiadanej wiedzy i zakresie uprawnień powinna znaleźć się w certyfikacie zawodowym. (Źródło: zooterapia.org.pl)

Kot terapeuta powinien: 1. Odpowiednie cechy charakteru 2. Książeczkę zdrowia z aktualnymi badaniami i szczepieniami. (Przed każdą wizytą kot idzie na odprawę weterynaryjną. Będzie kąpany przed i po, ma kontakt z wieloma osobami, które mogą mieć problemy skórne.) 3. Musi mieć co najmniej rok – dopiero wtedy można odpowiedzialnie stwierdzić, jaki ma charakter 4. Kot powinien chętnie nawiązywać kontakt z człowiekiem 5. Lubić głaskanie, nawet długotrwałe i posiada wysoki próg tolerancji na wszelkie pieszczoty 6. Nie okazywać bez powodu agresji, być łagodny i cierpliwy 7. Idealny kot to „kot-przytulanka”, którego życiową pasją jest przebywanie na ludzkich kolanach 8. Zwierzę powinno być przyzwyczajone do podróżowania – terapia na ogół wymaga dojazdu.

Kot terapeuta Bliski kontakt z kotem wpływa uspokajająco na człowieka oraz odstresowuje. Posiadanie kota dla osób nerwowych wpływa kojąco. Przynosi uspokojenie, obniża ciśnienie, poziom cholesterolu i trójglicerydów we krwi, więc obniża ryzyko chorób układu krwionośnego. Ponoć ryzyko zawału spada o 3 %. Koty pomagają w uśmierzaniu bólu, układają się w okolicy bolesnych miejsc na ciele. Sierść kota jest ujemnie najonizowana, chore miejsca dodatnio. Kot neutralizuje więc jony kładąc się w pobliżu chorych miejsc. Kot dla osób starszych Kot znakomicie sprawdza się jako towarzysz życia, którym trzeba się opiekować co daje poczucie braku osamotnienia. Kot tworzy z człowiekiem więź emocjonalną, dostarcza też pomocy zdrowotnej. Dotykają nas na starość zaburzenia krążenia krwi, co łączy się z uczuciem zimna w dłoniach i stopach. Naturalna temperatura ciała kota wynosi ok. 38 stopni, kot jest jak „poduszka elektryczna” . Głaskanie koty bardzo lubią a dla dotkniętych reumatyzmem czy usztywnieniem stawów dłoni to bardzo dobra gimnastyka. (Źródło kotydomowe.com)